Çevresel sürdürülebilirlik konuları iklim krizi, plastik kirliliği, azalan yaşam alanları, soyu tükenen türler ve bozulan biyoçeşitlilik gibi geri dönüşü mümkün olmayan, yıkıcı sonuçlara yol açan hususları içerir. Finansal açıdan, örneğin enerji verimliliği projelerinin hayata geçirilmesi gibi kapsamlı dönüşüm süreçleri maliyetli ancak etkili çıktı sağlayan konular arasındadır. Paris İklim Değişikliği Anlaşması, sanayileşme öncesi döneme göre küresel sıcaklık artışının 2°C altında tutulmasını hatta mümkünse 1,5°C ile sınırlandırılmasını hedeflemektedir.
Uluslararası kriterler belirlendi
2015 yılında Paris’te düzenlenen COP21, Kyoto Protokülü’nün başarısız sonuçları karşısında Kopenhag’da geçici olarak ortaya atılan yeni fikirleri temel aldı ve bu zirvenin devamında Paris İklim Değişikliği Anlaşması hazırlandı. Paris Anlaşması, yasal olarak bağlayıcı emisyon azaltma hedeflerine değil, küresel sıcaklık artışını “endüstri öncesi seviyelerin 2°C üzerinde” tutma ve artışı 1,5°C ile sınırlamak için “çabaları sürdürme” konusunda ortaklaşa kabul edilen bir hedefe dayanmaktadır.
Periyodik güncellemeler
Anlaşmaya göre ülkelerin küresel iklim hareketine “kendi imkânları doğrultusunda” ve “mümkün mertebe” katkı sunmaları öngörülmüştür. Ülkeler periyodik olarak güncelledikleri Ulusal Katkı Beyanları (Nationally Determined Contribution – NDC) aracılığıyla sera gazı emisyonlarını azaltmak için verdikleri taahhütleri ve katkıları duyurmaktadır. Ancak, Paris Anlaşması’nın eksikliklerinden biri, ülkeler tarafından sunulan birleşik NDC’lerin küresel sıcaklık artışını 2°C’nin altında tutma hedefine ulaşmak için yetersiz olmasıdır.
Avrupa Yeşil Mutabakatı
Avrupa Yeşil Mutabakatı kapsamında Avrupa Komisyonu, 2030’a kadar net sera gazı salımını 1990’a kıyasla en az %55 oranında azaltmaya yönelik iklim, enerji, ulaşım ve vergilendirme alanında politikalar oluşturmaktadır. Mutabakat sadece iklim krizine uyum planı değil, temiz enerji, sürdürülebilir sanayi, inşaat ve renovasyon, sürdürülebilir ulaşım, gıda, biyoçeşitlilik ve kirlilikle mücadele başlıkları altında olmak üzere, genel bir ekonomik dönüşüm programıdır. Mutabakatın getirdiği düzenlemeler arasında, finansal piyasa katılımcılarının ihraç ettikleri veya yatırımcılara sundukları ürünlerin AB’nin sınıflandırmasına uyumunu açıklamaları, yatırım kararlarında sürdürülebilirlik risklerini nasıl dikkate aldıkları ve yatırımlarının olumsuz etkilerini yayımlamaları da yer almaktadır.
Dünyadaki uygulamalar
Dünyada birçok ülkede/bölgede emisyon ticaret sistemi ve karbon vergisi ayrı ayrı veya birlikte uygulanmakta, birçok ülkede de uygulama yönünde çalışmalar sürmektedir. Dünya Bankası’nın derlediği verilere göre dünyada 36 bölgede ETS, 39 bölgede karbon vergisi ve 35 bölgede karbon kredi mekanizmaları kullanılmaktadır.
